Pamiętajmy, że nigdy nie jesteśmy sami. Wyznając wiarę w Kościół, potwierdzamy naszą przynależność do wielkiej rodziny, którą tworzą nie tylko te osoby obecne na ziemi, ale także wszyscy święci, którzy cieszą się możliwością oglądania Boga w niebie. Nie bójmy się z nimi rozmawiać i prosić o pomoc. Prośmy dziś świętego Antoniego o wzrastanie w wierze, by pielęgnował naszą wiarę, jak ziarno gorczycy, małe, lecz mające siłę przerodzić się w wielki krzew.
Nasz dobry Ojciec posyła błogosławieństwo przez wstawiennictwo wiernego sługi, św. Antoniego, abyśmy w chorobie i cierpieniu znajdowali ulgę, a w samotności – towarzystwo. Nie zapominajmy, że trudności są tylko chwilowe, są jak burze, które mimo groźnego grzmotu, mijają. Nasze codzienne znoje, praca, zmartwienia, to wszystko staje się dużo łatwiejsze, gdy uświadomimy sobie obecność Boga, którego miłość jest w każdym geście pocieszenia, w każdym słowie wsparcia, które oferujemy sobie nawzajem.
Pamiętajmy, że modlitwa za wstawiennictwem św. Antoniego nie jest tylko zbiorem słów – to obietnica obecności Boga, który działa w nas i poprzez nas. Amen.
